Forum

Forum: Hoe ga ik om met het lijden op de aarde?

Vraag 61: Als wij geen zelf hebben, wat van ons re´ncarneert er dan eigenlijk?

Forum: mijn dochter heeft de keuze gemaakt uit het leven te stappen. Hoe ga ik daar mee om?

Vraag 59: Hoe ga je om met jaloezie. Waar komt dat vandaan?

Forum: het zilvervisjesdilemma

Vraag 57: Hoe kan ik mededogen hebben met iemand die pathologisch liegt en manipuleert?

Forum: De schoonmoeder

Vraag 55: Hoe kun je jezelf boeddhistisch profileren op het werk?

Vraag 54: Juist het besef van het leven in het Nu - en dat er buiten het huidige moment eigenlijk niets is - maakt me depressief. Hoe kan ik dit anders zien?

Vraag 53: Waarom zijn er zoveel manieren om te mediteren, en hoe weet je welke het beste bij je past?

Vraag 52: Is verlichting iets permanents? Waarom horen we nooit iets over meesters die een terugval hebben?

Vraag 51: Ik mediteer elke dag en ga op retraite. Maar niet bij een sangha. Kan ik zonder sangha boeddhisme beoefenen?

Vraag 50: Ik heb MS, en dat brengt vele onzekerheden over de toekomst. In bed malen toekomstscenario's door mijn hoofd. Hoe stop ik de stroom aan zorgen?

Vraag 49: Ik heb niet in de hand hoe en wanneer ik zal sterven. Ik oefen te leven in het nu, toch maakt me dit bang. Hoe kan ik hiermee om gaan?

Vraag 48: Als ik op liefdevolle aandacht mediteer merk ik naderhand soms dat ik juist ongeduldig word. Alsof meditatie contraproductief werkt. Hoe kan dat?

Vraag 47: Mijn zorgen over mijn naasten maken me ongelukkig, en betrokkenheid en hulpvaardigheid slaan door in bezorgdheid. Hoe ga ik hiermee om?

Vraag 46: Hoe kan ik leren goed om te gaan met heftige pijn?

Vraag 45: Hoe ga ik om met cynische mensen?

Vraag 44: Hoe kan ik boeddhist zijn en toch genieten van bijvoorbeeld alcohol, feestjes en vakanties?

Vraag 43: Hoe word je onbevangen, zodat je als het moeilijk wordt niet wordt meegesleurd met je emoties?

Vraag 42: Hoe ga ik om met mijn angstaanvallen?

Vraag 41: Hoe draag ik het boeddhisme uit zonder als een dominee over te komen?

Vraag 40: Hoe blijf ik vrijgevig en vriendelijk tegenover mensen die meer willen dan ik kan geven?

Vraag 39: Vertroebelen antidepressiva je meditatie?

Radiovraag 6: Wordt het niet tijd voor een Boeddhistische Partij?

Radiovraag 5: Hoe ga ik om met ergernis over mijn naasten?'

Radiovraag 4: Wat zegt het boeddhisme over orgaandonatie?

Vraag 38: Wat is egoloosheid volgens het boeddhisme?

Radiovraag 3: Hoe kan ik mededogen voelen voor iemand die mij kwaad doet?

Radiovraag 2: Hoe kan ik loslaten, maar niet vervallen in onverschilligheid?

Radiovraag 1: Hoe neem ik afstand van de eurocrisis?

Vraag 37: Loslaten is soms hard werken. Is het dan nog wel loslaten?

Vraag 36: Moet je het leven laten gebeuren, of moet je juist actief doelen stellen?

Vraag 35: Hoe handel je als boeddhist als vrienden je bedriegen of niet eerlijk tegen je zijn?

Vraag 34: Mediteren lukt niet; er warrelt teveel door mijn hoofd. Hoe maak ik mijn geest leeg?

Vraag 33: Waar ligt de grens tussen emoties controleren en deze toelaten?

Vraag 32: Hoe kan ik een standpunt innemen met een werkelijk leeggemaakte geest ?

Vraag 31: Betekent mededogen dat je alles maar moet tolereren?

Vraag 30: Hoe kun je als boeddhist het beste met angst omgaan?

Vraag 29: Hoe herken je je boeddhistische leraar, en aan welke criteria moet hij/zij voldoen?

Vraag 28: Hoe vind ik het vertrouwen om te kiezen voor de dingen die echt belangrijk voor mij zijn?

Vraag 27: Hoe kan het boeddhisme mij helpen uit de gevangenis van een laag zelfbeeld en depressie?

Vraag 26: Hoe vergeef ik mezelf als ik weet dat ik gefaald heb?

Vraag 25: Hoe kan het boeddhisme helpen om van een verslaving af te komen?

Vraag 24: Hoe verhouden passie en erotiek zich tot de gelijkmoedigheid van een boeddhistische levenswijze?

Vraag 23: Is het geloven in re´ncarnatie onlosmakelijk verbonden met het beoefenen van het boeddhisme?

Vraag 22: Hoe kan ik me veilig en geborgen voelen in een wereld vol van onveiligheid, verandering en vergankelijkheid?

Vraag 21: Ik kijk als een toeschouwer naar mijn eigen leven. Hoe krijg ik er vat op?

Vraag 20: Hoe kun je egoloos deelnemen in een samenleving die gestuurd wordt door onderlinge competitie?

Vraag 19: Hoe ga je als boeddhist om met onrecht? Acceptatie is snel gezegd, maar moet je dan zomaar alles accepteren?

Vraag 18: Gehechtheid zorgt voor lijden. Maar ik wil ook een monogame en intense relatie. Hoe breng ik dit in evenwicht?

Vraag 17: Mijn stiefkind pubert, huilt, schreeuwt en slaat met deuren. Hoe ga ik om met uitzonderlijk negatief gedrag van anderen en kinderen?

Vraag 16: Wat moet je doen als je weet dat je doodgaat?

Vraag 15: Is het juist het verlangen dat me in de weg staat bij het zoeken naar wezenlijke verbinding?

Vraag 14: Soms word ik bevangen door wanhoop en machteloosheid als ik merk hoe moeilijk het is mezelf te veranderen, of als ik nadenk over het lijden. Hoe vind ik de moed om door te gaan?

Vraag 13: Hebben we ons karma en de daaruit voortvloeiende pijn uitsluitend aan onszelf te danken?

Vraag 12: Ik heb bijzonder veel stress, en bovendien smetvrees. ik weet dat deze angsten niet nodig zijn. Zijn er tips, meditatieoefeningen of aanzetten die zouden kunnen leiden tot inzicht over overdreven angsten?

Vraag 11: Hoe vind ik de motivatie en wilskracht in mezelf om mijn doelen te bereiken?

Vraag 10: Ik vind het moeilijk om altijd compassievol te zijn. Hoe ga ik daarmee om?

Vraag 9: Hoe kan ik op de kritische momenten toch een juiste beslissing maken?

Vraag 8: Door te mediteren wordt mijn gevoeligheid groter, maar hoe ontwikkel ik mijn weerbaarheid?

Vraag 7: Hoe kan ik zin geven aan mijn bestaan en tegelijkertijd onthecht zijn van ideeŰn over waarom en waartoe ik leef?

Vraag 6: Ik voel me verbonden met het boeddhisme, maar voel me geen boeddhist. Wat maakt iemand een boeddhist?

Vraag 5: Hoe integreer ik meditatie in mijn dagelijkse bestaan, met name op het gebied van mijn vaste patronen?

Vraag 4: Hoe ga ik om met iets wat lang geleden in mijn leven is gebeurd en dat nog steeds mijn leven bepaalt?

Vraag 3: We zijn allen boeddhaĺs. Wat betekent dat?

Vraag 2: Meditatie die tot doel heeft eenheid te ervaren, levert soms verwijdering op van mensen die geen meditatie beoefenen. Hoe kan ik hiermee omgaan?

Vraag 1: Wat is assertiviteit volgens de Boeddha?

Cybermonnik algemeen

 
Vraag 16: Wat moet je doen als je weet dat je doodgaat?
Maurice KnegtelOp dinsdag 7 juli stond met vijftig procent van de stemmen de onderstaande vraag op de eerste plaats van de cybermonnik-poll. Heeft u zelf een vraag aan de cybermonnik? Stel hem dan hier.

De vraag was:
Wat moet je doen als je weet dat je doodgaat?

Het antwoord
De cybermonnik van deze maand, Maurice Knegtel, geeft antwoord:

Dit is een vraag die een ieder van ons betreft. Je weet dat je doodgaat. En je weet niet wanneer. En je weet niet hoe.

Natuurlijk krijgt deze vraag een brandende urgentie, als de specialist je vertelt dat je ongeneselijk ziek bent en dat je nog een paar maanden hebt te leven. Maar eigenlijk zou deze vraag een brandende urgentie moeten hebben voor elk zelfbewust, sterfelijk leven. Je weet dat je doodgaat en je weet niet wanneer.

Er is een oude boeddhistische oefening die dit weten omzet in ervaren. Je gaat zitten in meditatie en visualiseert voor jezelf dat je nog een jaar hebt te leven. Wat ga je in dat jaar doen? Vervolgens visualiseer je dat je nog een maand hebt te leven. Wat ga je doen in deze maand? Daarna visualiseer je dat je nog een week hebt te leven. Wat doe je in deze week? En dan visualiseer je dat je precies een dag hebt te leven. Wat doe je op deze ene, laatste dag?

De dood maakt eerlijk. Met hem valt niet te sjoemelen. Hij verschaft ons geen uitweg en hij staat geen uitstel toe. In het licht van de dood kan ik niet anders dan mijn eigen leven leven. Immers, het is mijn dood, ik sterf. In het licht van de dood vind ik mijn eigenheid. Doe ik wat ik in mijn leven heb te doen? Leef ik mijn eigen leven en niet dat van anderen, of een leven dat door anderen wordt ingevuld. Ben ik op de plek waar ik ‘thuis ben’? Ben ik met de mensen met wie ik heb te zijn? Mijn vaders overlijden op mijn vijftiende heeft mijn leven ongevraagd vanaf dat moment in dit schrille perspectief geplaatst. Ik doe wat ik in mijn leven heb te doen. Ik kan niet anders. Ik volg mijn weg. Dit heeft niets te maken met een egocentrisch streven, maar met het feit dat alleen ik mijn leven kan leiden. Welnu, leef ik het ook echt? Draag ik mijn bestaan? Sta ik voor mijn leven? Dat is de vraag. En leef ik mijn leven nu? Uitstel is zinloos in het licht van de dood.

Met de vraag ‘doe ik wat ik in mijn leven heb te doen?’, begint een oefening. Ik zal mijn angst moeten uitstaan om echt alleen te zijn, want alleen ik kan mijn leven leven. En ik zal mijn angst moeten uitstaan om mijn bestaan werkelijk te dragen en te zeggen: ‘Kijk, dit is mijn leven. Dit is het. En dit heb ik te doen.’ En dan handelen, loslaten, springen. Het uitstaan van de angst, het met de angst aanwezig zijn, zonder er iets mee te doen en de angst, als het ware van binnenuit proeven, innemen en verteren, is een exercitie die nauw met dood samenhangt. Als je visualiseert dat je nog een maand hebt te leven, dan is het eerste wat opkomt de angst. De angst om het leven te verliezen. De angst om al het goede achter te laten. De angst voor het niet weten wat er komen gaat. Maar ook de angst om mijn leven te leven. Deze angst is van mij en hij dient een plek te krijgen. Hij toont me in alle helderheid wat het geval is. Ik mag hem niet wegdrukken, ik wil hem omarmen als een intelligente kwaliteit van mijn bestaan. De angst uitstaan is oefening. Dit wil zeggen, het gaat niet om slagen of falen.

Met de vraag ‘doe ik wat ik in mijn leven heb te doen?’, begint een oefening waarin ik steeds weer strand in compromis en uitstel. Mijn goede redenen om niet te doen wat ik heb te doen, zijn me meer waard dan het echt mijn weg gaan. En zeker, ik heb mijn hypotheek, ik heb kinderen groot te brengen, ik heb een vaste aanstelling in tijden van recessie. En ik sta alleen in het volgen van mijn weg, en dat maakt me weerloos. Maar de dood kent geen uitweg. Ik moet terug naar de vraag, alsof het mijn laatste dag is: is dit nu wat ik heb te doen? Is dit de plaats waar ik ‘thuis ben’? Zijn dit de mensen met wie ik heb te zijn?